autorka książki "Nadzieja"

Witam!

Witam serdecznie na mojej stronie internetowej i gorąco zapraszam do przeczytania książki pt. „Nadzieja”.
Jest to opowieść o dramatycznych przeżyciach nastolatki i nadziei, która pomaga jej przetrwać trudne chwile. Książka została wydana w wersji papierowej w 2012 roku, a rok poźniej w postaci e-booka.
Związek Literatów Polskich oddział w Rzeszowie nagrodził książkę przyznając wyróżnienie za debiut w kategorii proza w 2012 roku.

 

 

 

 

 

 

NADZIEJA

Wydawca: Warszawska Firma Wydawnicza
Okładka miękka
Kod ISBN: 9788378050780
Stron: 168
Wymiary: 130 x 200 mm
Data premiery: 2012-07-10

Opis na okładce:

Jakie problemy może mieć gimnazjalistka? O czym poważnym może marzyć, co złego może ją spotkać? Przecież to jeszcze dziecko? A jednak ludziom w każdym wieku zdarzają się sytuacje, w których muszą się wykazać hartem ducha, cierpliwością i pokorą. Taką próbę charakteru musi przejść Vivianna, bohaterka Nadziei. Powrót do normalności po operacji i rehabilitacji nie będzie taki łatwy ? walka o zdrowie będzie się przeplatać z typowymi problemami nastolatki. Autorka doskonale wie, o czym pisze, ponieważ sama ma tę walkę dopiero co za sobą.
Nadzieja to powieść, która pomoże młodym czytelnikom odzyskać wiarę w siebie i w przyszłość, mimo że nie zawsze jest różowo i wiele pięknych momentów w życiu mija bezpowrotnie.

Recenzje

Recenzja "Nadziei" w serwisie "Zaczytaj się!"

 

         

Recenzja "Nadziei" na blogu "W krainie książek"

Nadzieja ma skrzydła,przysiada w duszy i śpiewa pieśń bez słów,która nigdy nie ustaje, a jej najsłodsze dźwięki słychać nawet podczas wichury”.
To oto zdanie amerykańskiej poetki możemy znaleźć na samym wstępie książki. O książce pod tytułem „Nadzieja” autorstwa Anny Juszczyk jeszcze nie czytałam żadnych opinii,a gdy tylko zobaczyłam ją w ofercie wydawnictwa postanowiłam,że muszę się z nią zapoznać.
Fabuła książki jest dość trudna do opowiedzenia,gdyż książka to swoisty pamiętnik głównej bohaterki. Główną bohaterka jest nastolatka o imieniu Vivianna. Dziewczyna cierpi na skrzywienie kręgosłupa. Trafia do szpitala,gdzie zostaje poddana niebezpiecznej operacji po której leczenie trwa kilka miesięcy. Po powrocie do domu Vivianna idzie do liceum. Tam spotyka nowych przyjaciół i próbuje żyć normalnie.
Jakie problemy może mieć gimnazjalistka? Jak poradzi sobie z chorobą? Czy podda się operacji? A może nie zaryzykuje życia? Jak potoczą się jej dalsze losy?
Odpowiedź na te pytania znajdziecie w książce Anny Juszczyk pod tytułem „Nadzieja”.
Nadzieja była światłem,które świeciło nawet w największej ciemności. Nadzieja-największa z cnót dodawała siły i wiary w lepsze jutro”.
Książka bardzo mi się spodobała. Do przeczytania tej książki zachęcił mnie opis znajdujący się z tyłu na okładce oraz sama okładka. Dla niektórych może ona być zwyczajna,ale dla mnie wydała się ciekawa i odrobinę intrygująca. Książka jeszcze bardziej mi się spodobała gdy tylko dowiedziałam się,że historia opisana w książce to prawdziwa historia autorki. Nie jest to żadna zmyślona historyjka. To opowieść oparta na faktach autentycznych. Autorka pisze prostym językiem. Nie znajdziemy tu wartkiej akcji. Jest to książka którą mogę przyrównać do pamiętnika. Nie ma tutaj opisów,które by nużyły czytelnika. Książka jest bardzo ciekawa i wciąga czytelnika już od pierwszego rozdziału. Jest to opowieść o dziewczynie która mimo swojego młodego wieku zmaga się z trudnościami życia. Wszystko przyjmuje spokojnie i z pokorą. Stawia ona czoła wszystkim wyzwaniom jakie na nią czekają.
W życiu cały czas miałam iskrę nadziei,płonęła żywym ogniem,którego nic nie zgasiło,nawet strumień łez.”
Reasumując książkę serdecznie polecam wszystkim osobom,bez względu na wiek. Moim zdaniem książkę powinny przeczytać młode osoby,które są zdrowe,mają prawie wszystko o czym zamarzą a nadal narzekają na swoje życie i chcą więcej. Książka przypadnie do gustu wszystkim bez względu na upodobania literackie. Serdecznie polecam!

 

 

 

Dziękuję autorom za ciekawe recenzje.

O mnie

Urodziłam się w 1989 roku w mieście Jaśle, które znajduje się w południowo-wschodniej części Polski na Podkarpaciu. Od najmłodszych lat moją pasją była muzyka i taniec. W szkole podstawowej swoje zamiłowania realizowałam tańcząc w zespole „Czwóreczka” działającym przy Szkole Podstawowej Nr 4, do której uczęszczałam. Gdy miałam czternaście lat przeszłam operacje kręgosłupa w Klinice Ortopedii i Rehabilitacji w Zakopanem. Zainspirowana pobytem w szpitalu postanowiłam napisać powieść. W 2012 roku razem z Warszawską Firmą Wydawniczą udało mi się zrealizować marzenie i wydać książkę pt. „Nadzieja”, w której zawarłam swoje przeżycia i spostrzeżenia z pobytu w klinice. Obecnie mam nową pasję, którą jest literatura.

Uroczystość wręczenia "Złotych Piór"

W sobotni wieczór 19 października 2013 roku w Osiedlowym Domu Kultury Karton w Rzeszowie odbyła się uroczystość wręczenia nagród literackich "Złote Pióro" i innych nagród za rok 2012 przyznanych przez rzeszowski oddział Związku Literatów Polskich. W kategorii poezja wyróżniono: Dawidę Ryll za tomik "Czytanie z księgi lat", w kategorii proza: Edwarda Bolca za książkę "Facet z nocy", w kategorii literatura inna: Ryszarda Mścisza za książkę "Swojski diabeł i inne humoreski" oraz Małgorzatę Pryć za wkład pracy i poświęcenie dla zachowania pamięci o Julianie Przybosiu. W kategorii debiut nagrody otrzymali: Marek Petrykowski za tomik poetycki "Cytrynowo" i Anna Juszczyk za książkę prozatorską "Nadzieja". Statuetką z okazji jubileuszu uhonorowano Bronisławę Betlej.

W uroczystości wzięli udział przedstawiciele: Urzędu Marszałkowskiego w Rzeszowie, Urzędu Miasta Rzeszowa i Kurii Metropolitalnej w Przemyślu, a także wójtowie gmin Miejsce Piastowe i Jeżowe, naukowcy z Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz córka Juliana Przybosia - Uta Przyboś.

Osoby laureatów i nagrodzonych oraz ich dzieła omawiali wytypowani członkowie oddziału ZLP, zaś autorzy prezentowali fragmenty swych utworów. Uroczystość uświetniły występy wokalne młodych artystów z Katolickiej Świetlicy Profilaktyczno-Wychowawczej „Oratorium” Zgromadzenia Sióstr Św. Michała Archanioła w Przemyślu.

Książkę Anny Juszczyk omawiał Jerzy Stefan Nawrocki - sekretarz Oddziału Rzeszowskiego Związku Literatów Polskich. Recenzując "Nadzieję", powiedział między innymi: "Jest to książka w jakiś sposób wielce niesamowita. Pisała ją Anna majac lat 20. Pisała na podstawie zapisków dziewczyny czternastoletniej. Proszę Państwa, jak ja ją czytałem, byłem przekonany, że pisała ją właśnie czternasto- czy pietnastolatka, po prostu dziewczyna młoda zupełnie. Okazało się, że ona perfidnie nie chciała zmienić nic co czuła, tylko przekazuje rzeczywiście całą prawdę o dziewczynie czternastoletniej z tego ciężkiego okresu jaki przeszła."

Galeria zdjęć

FORMULARZ KONTAKTOWY

Imię i nazwisko: *
Adres email: *
Wiadomość:

Przepisz kod z obrazka


* Pola wymagane

Wizyt na stronie

Copyright © Anna Juszczyk 2012-2017. All Rights Reserved.